Bursa’da esnaf olmanın en güzel yanı, kredi kartı borcunun da, siftahın da bir gün biteceği umuduyla yaşamak. Geçen ay, bankadan gelen mesaj sabah simidine eşlik etti: “Limitin doldu.” Hemen kartı kasanın altında sakladım, POS cihazını rafa kaldırdım, dükkânda nakit dışında hiçbir şeye izin yok artık dedim. Harcamayı kestim mi, kestim. Lokum almak için bile bozukluk aramaya başladım. Kredi kartını görünce bile elim titremeye başladı. Borcu kapatmaya gelince, gün sonunda kasada ne kaldıysa, hepsini bankaya yatırdım. O kadar alışmışım ki kartla yaşamaya, nakitle alışveriş yapmak lüks gibi geliyor artık.