Benim için WhatsApp’ta son görülme takıntısı, iş görüşmelerinden daha stresli bir şey. 2022’nin Eylül’ünde, İzmir’de bir kafede otururken, iş ortağıma attığım mesajı bekledim. Adam 14:15’te online olmuş, bana cevap yok. Sanki CIA ajanı oldum, ekrana bakıp saat tutuyorum. İçimden “acaba yanlış bir şey mi yazdım” diye sorguluyorum. Sonra fark ettim, WhatsApp aslında ilişkileri değil, sabrı ölçüyor. Kendi kendime gülüyorum, çünkü adam beş dakika sonra aradı, “şarjım bitmişti” dedi. Teknolojiden çok insan yoruyor.