2019’da Ankara’da ofiste öğle arasında sahibinden.com’a bakıp “belki bir fırsat çıkar” diye hayal kurardım. En ucuz daire 250 bin, kenarda 35 bin birikimim vardı. Kredi hesapladığımda, ödemem gereken taksit maaşımın üçte ikisi çıkıyordu. O günden sonra “kirada yaşamak tembellik” diyenlere sinir oldum. Ev fiyatları her yıl fırlarken, benim maaş asansöre binmiyor. Sadece geçen sene aynı apartmanda satılan daire yüzde 80 zamlandı. Ev alma hayaliyle gerçek arasında uçurum değil, okyanus var. Kıyı gözükmüyor.