Ev sahibi olmak, 2019'da ben 28 yaşındayken hâlâ mümkün görünüyordu. O sene Acibadem'de 380 bin liraya bir daire buldum, satıcı "hızlı karar verirsen 20 bin indirim" dedi. Banka hesabımda 140 bin lira vardı, krediye başvurdum. Gelen teklif, aylık 3.200 lirayı 15 yıl boyunca ödemekti. Maaşım 4.500 liraya yakındı. Şimdi 2024'te aynı daire 950 bin liraya satılıyor. O zamanki 140 bin liramı tutup beklemiş olsaydım ne olurdu, hesap etmekten çekiniyorum. Ev sahibi olmak artık bir hayattan çok, bir kumara benziyor. Zamanlamayı yanlış yapınca, geçmiş senelerin birikimi birden yetersiz kalıyor. Ama yine de bakıyorum, hâlâ umudum var.