Ev sahibi olma hayalinin gerçeklikle sınavı

Ev almak isteyince ilk şok bankaya gidişte yaşıyorsun. Kredi danışmanı masasında oturuyorsun, o hesap makinesi sesini duyuyorsun, faiz oranları ekranda yükselip alçalıyor. Ben 2019'da Ankara'da 280 bin liraya bir daire buldum. Peşinat için 9 yıl biriktirmiştim, 110 bin lira vardı. Geri kalan 170 bin için krediye başvurdum; banka "tamam" dedi ama ayda 2800 lira ödeme geldi. O zamanlar maaşım 3500 lirası vardı, geriye 700 lira kalıyor. Yemek yiyebilir misin? Elektrik öder misin? Bu soruları hiç soranı olmadı.

Fakat ev almamak da çözüm değil çünkü fiyatlar her sene yüzde 40-50 artıyor. Beklersen peşinatın eriyip gidiyor. Alırsan ise ileriki 20 yıl borca mahkum oluyorsun. Esnaf, dışarıdan çalışan, freelancer varsa durum daha da kötü. Bankaların istikrarlı gelir tanımı çok dar; bir ay iyi para kazandığın yetmiyor, 6 aylık ortalama gerekiyor.

Pandemi döneminde herkes ev satın almaya koştu, fiyatlar havaya uçtu. Şimdi 2024'te o 280 bin liralık daire 850 bin lira. Benim kredi bitti mi? Hayır, hala 30 bin lira borcum var. Yani o dairenin değeri 3 katına çıktı, ben 30 bin lira ödüyor muyum. Ev sahibi oldum ama ev bana sahip olmadı.