2012’de, babamın zoruyla girdiğim KPSS dershanesinden sıkılıp “ben evde çalışırım, masraf etmeyelim” dedim. O zamanki özgüvenimle evde bir masa kurdum, bir hafta başında oturdum, sonra masayı çamaşırlara yedekledim. Dershanedekiler atandı, ben ise yıllardır atama bekleyenler kulübündeyim. O koltukta çalışmak yerine Survivor izlemeyi tercih ettim ve hâlâ atama listelerinde kendi ismimi arıyorum. Şimdi o evdeki masa, annemin ütü masası olarak yaşıyor.