Üniversitede tasarım bölümüne geçme şansım vardı, 2012'de sınav sonuçları geldi. Karar vermem gereken 48 saatim vardı. Babam muhasebeci, güvenli bir kariyer istiyordu benim için. Ben de dinledim, mühendislik tercihimi değiştirmedim. Şimdi, elimdeki tasarım uygulamalarına bakıyorum, iş sunumlarında sıkıldığım kişi olmuşum. Tasarımı sadece hobi olarak yapıyorum, akşamları, yorgun vücudum karşılık vermezken. O zamanki korkaklığım, yani başkasının sözüne kulak vermek, beni kendi isteklerimden kopardı. 12 yıl sonra, "keşke" diye başlayan cümleler hâlâ beynimi işgal ediyor. Vazgeçilmemiş tercih değil bu artık, kaybedilmiş bir yaşam versiyonu.