Pazarlama müdürlüğü sınavına girmemeyi seçtiğim 2019 yılını düşünüyorum. Şirketteki pozisyonumda rahatım, dedim. Maaş artışı için sınava girenleri izledim, üçü geçti, biri başarısız oldu, başarısız olan arkadaş üç ay sonra yine denedi ve geçti. Şimdi o üçü müdür, maaşları benim maaşımın iki katı, biri Ankara'da ofis açtı. Ben hâlâ aynı masada oturuyorum, aynı raporları yazıyorum. O sırada sınavı reddetmek için verdiğim bahane "aile sorumluluğum var" idi. Oysa aile sorumluluğum şimdi daha da arttı, para da lazım, kariyer de. Sınavı geçenleri izlerken fark ettim ki, korku başka bir şey, tembellik başka bir şey. Ben ikisini birleştirmişim. Rahat olmak ile güvenli olmak arasında bir fark var; ben rahatı seçtim, güvenliği kaybettim.