Ayrılık sonrası toparlanma süreci, benim için 2022 sonbaharında İstanbul'un Taksim civarındaki o küçücük dairemde başladı. O gün, eski sevgilimin bıraktığı anahtarlığı kapının arkasına asılı görünce, sanki her şey bir anda çökmüştü. Ben de o akşam, evdeki dağınıklığı bahane edip, mutfağı baştan aşağı elden geçirdim. Ocak gözlerini silerken, üzerindeki yağ lekelerini çıkarmak için Fairy deterjanını kullandım, bir şişesi ancak 10 dakikada bitmişti.
Ev bakımı, bu tür zor zamanlarda en büyük kurtarıcım oldu. Mesela, ayrılığın ilk haftasında salonun tozlu halısını Hoover marka süpürgemle iki kez geçtim. 2010 modeldi, ama hala güçlü çekiyordu, her seferinde 15 dakika sürüyordu ve sonunda halıdan çıkan kum taneleri, sanki geçmişin izlerini de alıyor gibi geliyordu. Sonra, yatak odasını düzenlerken, gardıroptaki eski kıyafetleri ayırdım. Üç yıl önce birlikte aldığımız o mavi hırkayı, komşunun çöpe verdiği poşete attım, çünkü her giydiğimde aklıma geliyordu. Bu işler, insana zamanı unutturuyor, ben de o sırada pencereyi açıp, dışarıdaki Boğaz rüzgarını içeri alıyordum.
Yeni rutinler kurmak, toparlanmanın anahtarıydı. 2023'ün başlarında, her pazar sabahı saat 9'da balkonu temizlemeye başladım. Orada, solmuş saksıdaki fesleğeni değiştirdim, yerine Ikea'dan aldığım yeni bir bitki koydum, sadece 50 lira tutmuştu. Balkon temizliği sırasında, yerdeki yaprakları süpürürken, zihnim de duruluyordu. Bir keresinde, komşu teyze gelip "Ne güzel olmuş, senin elin değince her şey değişiyor" dedi, ama ben ona sadece gülümsedim. Evin diğer köşelerinde de benzer şeyler yaptım, mesela banyodaki küflenmiş duş perdesini değiştirdim, Cif kremle duvarları ovdum ve bu, 20 dakikada tamamlanan bir işti.
Pratik bilgiler, bu süreçte hayatımı kolaylaştırdı. Mesela, mutfakta kalan o tek kullanımlık bardakları toplarken, kendime basit bir kural koydum: Her temizlik seansında bir şey at, bir şey ekle. 2022 Aralık'ında, buzdolabını boşaltıp, eski yiyecekleri çıkardım, içinden iki yıl önce birlikte yaptığımız o reçelli kavanoz çıktı. Onu atmak, sanki bir yükü bırakmak gibiydi. Sonra, yeni bir düzen için alışverişe çıktım, Carrefour'dan aldığım temizlik setiyle evi baştan aşağı hazırladım, toplam 150 lira harcamıştım. Bu tür detaylar, insanı motive ediyor, ben de her seferinde bir adım daha ileri gidiyordum.
Ayrılık, bazen en beklenmedik yerlerde yakalıyor. Benim için, 2023'ün ilkbaharında, evdeki perdeleri değiştirirken yeniden başladı. O eski, yıpranmış perdeleri, Decathlon'dan aldığım yeni olanlarla değiştirdim, her biri 30 liraydı ve takması sadece 10 dakika aldı. Işık artık daha farklı giriyordu odaya, sanki her şey tazelenmişti. Komşu apartmandaki inşaat gürültüsü bile, bu sırada arka planda kalıyordu. Ev bakımının bu yönü, bana her zaman bir çeşit terapi gibi gelmiştir, çünkü 2015'te de benzer bir ayrılık sonrası evi düzenlemiştim. O zaman, İzmir'de yaşıyordum ve balkondaki saksıları boyamıştım, her biri için iki kat boya sürdüm ve kurumasını beklerken, zihnim sakinleşiyordu.
Detaylı bir temizlik, duygusal bir sıfırlama sağlıyor. Mesela, geçen aylarda, evdeki kitapları raflara yerleştirirken, aralarından onun hediye ettiği romanı çıkardım. O kitabı, mahalledeki ikinci el dükkanına verdim, sahibi 5 lira teklif etmişti. Bu tür küçük kararlar, insanı güçlendiriyor, ben de o sırada yeni bir kitap aldım, sadece 20 liraya. Evdeki her köşe, bir hikaye anlatıyor, ben de bunları değiştirerek kendi hikayemi yazıyorum. 2022'den beri, her ayın sonunda böyle bir temizlik yapıyorum, sonuncusu geçen hafta oldu ve bu sefer, mutfak dolaplarını yeniden düzenledim. İçlerinden çıkan eski baharatları attım, yerlerine taze olanları koydum, hepsi 15 dakikada bitti.
Yaşamın bu evrelerinde, pratik adımlar önemli. Benim için, 2023 yazında, balkondaki masayı boyadım, siyah renkle, bir kutu boya 25 lira tutmuştu. Boyarken, fırçanın izleri gibi, geçmişin izlerini de siliyordum. Sonra, yeni bir kahve rutini ekledim, her sabah Nespresso makinesiyle bir fincan yapıyorum, makineyi 2018'de almıştım ve hala çalışıyor. Bu tür alışkanlıklar, toparlanmayı hızlandırıyor, ben de her seferinde bir parça daha iyileşiyorum. Ev bakımı, sadece temizlik değil, bir nevi kendini keşfetmek, ben de bunu deneyimledim. Örneğin, geçen ay, perdeleri astıktan sonra, dışarıdan gelen ışıkla odanın nasıl değiştiğini gördüm, sanki yeni bir başlangıçtı. Bu süreç, benim için hala devam ediyor, her detay bir adım.
İstanbul'un kalabalığında, bu tür anlar daha da kıymetli. Ben, 2023'ün sonlarına doğru, evdeki halıyı değiştirdim, eski olanı çöpe attım ve yeni bir tane aldım, 200 liraya, İkea'dan. Halıyı sererken, oda birden farklı hissettirdi, sanki her şey yenilenmişti. Bu tür değişiklikler, insanı motive ediyor, ben de o sırada müzik dinlemeden devam ettim, sadece sessizliği dinledim. Evdeki düzen, zihinsel düzenle bağlantılı, ben de bunu her seferinde görüyorum. Mesela, geçen haftalarda, banyoyu baştan temizledim, duş başlığını değiştirdim, 50 liraya, ve suyun akışı bile farklı oldu. Bu detaylar, toparlanmanın parçaları, ben de onları birer birer ekliyorum. 2022'den beri, bu yol bana çok şey öğretti, ama en önemlisi, kendi ritmimi bulmak.
Ev bakımı, bu tür zor zamanlarda en büyük kurtarıcım oldu. Mesela, ayrılığın ilk haftasında salonun tozlu halısını Hoover marka süpürgemle iki kez geçtim. 2010 modeldi, ama hala güçlü çekiyordu, her seferinde 15 dakika sürüyordu ve sonunda halıdan çıkan kum taneleri, sanki geçmişin izlerini de alıyor gibi geliyordu. Sonra, yatak odasını düzenlerken, gardıroptaki eski kıyafetleri ayırdım. Üç yıl önce birlikte aldığımız o mavi hırkayı, komşunun çöpe verdiği poşete attım, çünkü her giydiğimde aklıma geliyordu. Bu işler, insana zamanı unutturuyor, ben de o sırada pencereyi açıp, dışarıdaki Boğaz rüzgarını içeri alıyordum.
Yeni rutinler kurmak, toparlanmanın anahtarıydı. 2023'ün başlarında, her pazar sabahı saat 9'da balkonu temizlemeye başladım. Orada, solmuş saksıdaki fesleğeni değiştirdim, yerine Ikea'dan aldığım yeni bir bitki koydum, sadece 50 lira tutmuştu. Balkon temizliği sırasında, yerdeki yaprakları süpürürken, zihnim de duruluyordu. Bir keresinde, komşu teyze gelip "Ne güzel olmuş, senin elin değince her şey değişiyor" dedi, ama ben ona sadece gülümsedim. Evin diğer köşelerinde de benzer şeyler yaptım, mesela banyodaki küflenmiş duş perdesini değiştirdim, Cif kremle duvarları ovdum ve bu, 20 dakikada tamamlanan bir işti.
Pratik bilgiler, bu süreçte hayatımı kolaylaştırdı. Mesela, mutfakta kalan o tek kullanımlık bardakları toplarken, kendime basit bir kural koydum: Her temizlik seansında bir şey at, bir şey ekle. 2022 Aralık'ında, buzdolabını boşaltıp, eski yiyecekleri çıkardım, içinden iki yıl önce birlikte yaptığımız o reçelli kavanoz çıktı. Onu atmak, sanki bir yükü bırakmak gibiydi. Sonra, yeni bir düzen için alışverişe çıktım, Carrefour'dan aldığım temizlik setiyle evi baştan aşağı hazırladım, toplam 150 lira harcamıştım. Bu tür detaylar, insanı motive ediyor, ben de her seferinde bir adım daha ileri gidiyordum.
Ayrılık, bazen en beklenmedik yerlerde yakalıyor. Benim için, 2023'ün ilkbaharında, evdeki perdeleri değiştirirken yeniden başladı. O eski, yıpranmış perdeleri, Decathlon'dan aldığım yeni olanlarla değiştirdim, her biri 30 liraydı ve takması sadece 10 dakika aldı. Işık artık daha farklı giriyordu odaya, sanki her şey tazelenmişti. Komşu apartmandaki inşaat gürültüsü bile, bu sırada arka planda kalıyordu. Ev bakımının bu yönü, bana her zaman bir çeşit terapi gibi gelmiştir, çünkü 2015'te de benzer bir ayrılık sonrası evi düzenlemiştim. O zaman, İzmir'de yaşıyordum ve balkondaki saksıları boyamıştım, her biri için iki kat boya sürdüm ve kurumasını beklerken, zihnim sakinleşiyordu.
Detaylı bir temizlik, duygusal bir sıfırlama sağlıyor. Mesela, geçen aylarda, evdeki kitapları raflara yerleştirirken, aralarından onun hediye ettiği romanı çıkardım. O kitabı, mahalledeki ikinci el dükkanına verdim, sahibi 5 lira teklif etmişti. Bu tür küçük kararlar, insanı güçlendiriyor, ben de o sırada yeni bir kitap aldım, sadece 20 liraya. Evdeki her köşe, bir hikaye anlatıyor, ben de bunları değiştirerek kendi hikayemi yazıyorum. 2022'den beri, her ayın sonunda böyle bir temizlik yapıyorum, sonuncusu geçen hafta oldu ve bu sefer, mutfak dolaplarını yeniden düzenledim. İçlerinden çıkan eski baharatları attım, yerlerine taze olanları koydum, hepsi 15 dakikada bitti.
Yaşamın bu evrelerinde, pratik adımlar önemli. Benim için, 2023 yazında, balkondaki masayı boyadım, siyah renkle, bir kutu boya 25 lira tutmuştu. Boyarken, fırçanın izleri gibi, geçmişin izlerini de siliyordum. Sonra, yeni bir kahve rutini ekledim, her sabah Nespresso makinesiyle bir fincan yapıyorum, makineyi 2018'de almıştım ve hala çalışıyor. Bu tür alışkanlıklar, toparlanmayı hızlandırıyor, ben de her seferinde bir parça daha iyileşiyorum. Ev bakımı, sadece temizlik değil, bir nevi kendini keşfetmek, ben de bunu deneyimledim. Örneğin, geçen ay, perdeleri astıktan sonra, dışarıdan gelen ışıkla odanın nasıl değiştiğini gördüm, sanki yeni bir başlangıçtı. Bu süreç, benim için hala devam ediyor, her detay bir adım.
İstanbul'un kalabalığında, bu tür anlar daha da kıymetli. Ben, 2023'ün sonlarına doğru, evdeki halıyı değiştirdim, eski olanı çöpe attım ve yeni bir tane aldım, 200 liraya, İkea'dan. Halıyı sererken, oda birden farklı hissettirdi, sanki her şey yenilenmişti. Bu tür değişiklikler, insanı motive ediyor, ben de o sırada müzik dinlemeden devam ettim, sadece sessizliği dinledim. Evdeki düzen, zihinsel düzenle bağlantılı, ben de bunu her seferinde görüyorum. Mesela, geçen haftalarda, banyoyu baştan temizledim, duş başlığını değiştirdim, 50 liraya, ve suyun akışı bile farklı oldu. Bu detaylar, toparlanmanın parçaları, ben de onları birer birer ekliyorum. 2022'den beri, bu yol bana çok şey öğretti, ama en önemlisi, kendi ritmimi bulmak.
00