Saç ekimi meselesi bana hep “kimliğini seçmek” gibi geliyor. 2023 yazında, Ankara’da Kızılay’da bir klinikte koltuğa uzanırken, kafama iğne batıran hemşirenin “artık kel değilsin” bakışını unutamıyorum. Felsefeye sardım; insan niye saç ister ki, ciddiye alınmak mı, aynadaki çocukluğuna selam çakmak mı? 3200 greft, 7 saat, bir öğlen tost arası. Sonra aynada eski benle bakışmak. Tıraş makinesini hala çekmecede tutuyorum, saçlar uzasa da, eski halimle vedalaşmak kolay olmuyor.