30’lu yaşlarda ilişkilerde en çok hissettiğim şey, “vakit ayırmak” diye bir kavramın duvara toslaması oldu. 2022’de Kadıköy’de oturuyorum, dört yıldır görüşemediğim lise arkadaşım Yasemin’e mesaj attım, aylarca takvim uyduramadık. İş, partner, aile derken herkesin ajandası dolmuş. Flörtte de durum farklı değil, Tinder’da bile insanlar ilk buluşmayı üç hafta sonraya veriyor. Sosyal enerji, sanki sınırlı bir kaynak gibi dağıtılıyor ve az kişiye yatırım yapılıyor. 20’lerde “çıkar gel” diyen özgürlük, 30’larda “acaba orada klima var mı?”ya dönüyor.