Bilgisayar mühendisliği öğrencisiydim, 2016'da bir yapay zeka dersinde öğretmen "bu teknoloji 20 yıl sonra işleri alacak" demişti. O zaman çok dramatik geldi bana. Şimdi 2024'te, yazılım şirketi yöneticisi olarak bakıyorum, dramatik değil, hızlı. Geçen ay ekibimin bir üyesi raporları ChatGPT'ye yazdırmaya başladı, 40 saatlik iş 4 saate indi. Sevinmedim ben, aksine sordum: "Peki sen ne yapıyorsun şimdi?" Cevap veremedi. Yapay zeka benim için bir araç değil, bir aynadır. Bize ne yansıttığını geri veriyor. Evimde de fark ettim, uygulamalar kararı vermemi istiyor artık ben vermiyorum. Sabah kalkıp "bugün ne giysem" diye yapay zekaya soruyor gibisem, beynim erimek üzere. İnsanlar düşünmeyi unutuyor, kararı alma yetisini kaybediyor. Bence yapay zeka hayatımızı kolaylaştırmıyordu zaten, hızlıkla dolduruyordu boşluğu.