90'larda, babamın eski evinde mahalledeki küçüklere matematik dersi verirdim, tahtaya tebeşirle yazarak. O dönemlerde, öğrenci eve gelince annesi çay ikram eder, ders bitince "bir daha gel" derdi, ama şimdi herkes online platformlarda, sohbet yok. Bir keresinde, 1995'te, 12 yaşındaki bir çocuğa türev öğretmeye çalıştım, 40 dakika uğraştım, sonunda "anladım abi" dedi ama ertesi gün unutmuştu. Fiyatlar da değişti, ben o zaman 2 saate 10 lira alıyordum, şimdi aynı emeğe kimse değer vermiyor. Özel dersin en bilinmezi, öğretmenin yalnızlığı; odada tek başına, saatler geçiyor.