1990'ların yazları, annemin köy evinde ekmek yapışını izlerdim, taş fırında odunlar çıtırdarken. Un torbası 25 kiloluktu, Dr. Oetker maya kutularını marketten alırdık, ama o zamanlar her şey el emeğiydi. Ben büyüdükçe, geçen yıl pandemide İstanbul mutfağımda ilk ekmeğimi yoğurdum, Bosch fırınımda kabarmasını beklerken eski günleri hatırladım. O sıcak koku, evi doldurup her şeyi basitleştiriyordu, sanki zaman makinesindeymişim gibi.