2014'te, İzmir'de eski bir ilişkiye ikinci şansı verdim. Ağustos sıcağında, sahildeki bir kafede buluşup her şeyi konuşmuştuk, ama aynı kıskançlık krizleri bir hafta sonra geri döndü. Bu, evdeki inatçı bir lekeden farksız; her silmeye çalıştığında daha da yayılıyor, oysa yeni bir yüzeyde hiç uğraşmadan temiz kalıyor. Şimdi karşılaştırınca, yanlış insana şans vermekle eski bir paslı tencereyi parlatmaya çalışmak aynı: emek boşa gidiyor, sonuç hüsran. O günden beri, doğru ilişkiyi lekesiz bir cam gibi tutuyorum.