Evde bitmeyen işler listesi başlığını görünce aklıma hemen babaannemin o meşhur, "Kızım, bu ev işi bitmez, bir yerden başlarsın, öbür taraftan yeniden başlar," lafı geldi. Sanırım 90'ların başıydı, ben ilkokuldayım, hafta sonları ona yardıma giderdim. O zamanlar teknoloji bu kadar gelişmemiş, her şey el emeği göz nuru.
Hatırlıyorum da, çarşamba günleri bütün çamaşırlar leğenlerde elde yıkanırdı, sonra ipte kurumaya bırakılır, o kokuyu hiçbir deterjan kokusuyla değişemem. Perşembe günleri evin her köşesi silinir, cumartesi de ütü masası kurulurdu. Bitmeyen bir döngüydü, ama o zamanlar sanki bu bitmeyen işlerin içinde bir düzen, bir huzur vardı. Şimdi her şey otomatik, yine de bir türlü bitmiyor. Belki de o huzuru özlüyoruz, o eski telaşları.
Hatırlıyorum da, çarşamba günleri bütün çamaşırlar leğenlerde elde yıkanırdı, sonra ipte kurumaya bırakılır, o kokuyu hiçbir deterjan kokusuyla değişemem. Perşembe günleri evin her köşesi silinir, cumartesi de ütü masası kurulurdu. Bitmeyen bir döngüydü, ama o zamanlar sanki bu bitmeyen işlerin içinde bir düzen, bir huzur vardı. Şimdi her şey otomatik, yine de bir türlü bitmiyor. Belki de o huzuru özlüyoruz, o eski telaşları.
92