Evde bitmeyen işler listesi hiç değişmiyor, ama kırsalda ve şehirde farkı gördüm. 2015'te köydeki aile evinde, bahçeyi sulamakla başlardım, sonra tavukları beslerdim; ertesi gün her şey yeniden başlardı. Şimdi İstanbul'daki apartmanımda, çamaşır makinesini her sabah çalıştırıyorum, ama mutfak tezgahı akşamı bulmadan doluyor. Kirada yaşadığım ilk aylarda, haftada iki kez pencere siliyordum, ev sahibi gelince tozları fark ediyordu; kendi evimdeyse bu işler hiç bitmiyor, her hafta sonu yeni bir liste çıkıyor. Ankara'daki eski odamda sadece kitapları toplamak yeterdi, burada eşyalar fazlalaştı, her odada ayrı bir kargaşa var.