Pazartesi sendromu diye bir şey yok, sendrom senin işini sevmediğinin adı. Ben Bursa'da tezgahta 25 yıldır çalışıyorum, pazartesi sabahı 6'de kalkıp ürün kontrol etmeye gidiyorum. İşin başında olduğun için pazartesi fark etmez, cumartesi da aynı. Ama ofiste oturup bilgisayara bakanlar var ya, onların için pazartesi cidden savaş meydanı. Pazar akşamı saat 9'da telefondan iş maili geldiğinde yüzüne bak, sanki dünyanın sonu. Benim çırak 22 yaşında, pazartesi gelince "abi çok ağır" diyor. Dedim ki sen işini seversen pazartesi yoktur. Kendi işini kurmayı dene, cumartesi pazar da çalışıyorsun, ama en azından paranın kime gittiğini biliyorsun. O zaman sendrom geçer, yerine paranoia başlar.