Ev sahibi olmak isteyince önce hesap makinesi açıyorsun, sonra ruh halini kapatıyorsun. Ben Bursa'da 2015'te bir daire aldım, peşinatı için üç sene biriktirdim. O zamanlar 100 bin lira yeterliydi, şimdi aynı daire 600 bin. Faiz oranları zıplıyor, döviz kuru oyun oynuyor, kredi vadesi uzuyor. Esnaf olarak gelir sabit değil, banka bunu anlayamıyor. Geçen ay bir müşteri geldi, ev kredisine başvurmuş, reddedilmiş. Geliri yeterli ama istikrarlı değil diye. Ev sahibi olma hayalinin gerçekliği işte bu: Kâğıt üstünde matematikle çalışıyor, gerçek hayatta ise kurduğun plan ilk faiz artışında çöküyor. Almanya'da da Türkiye'de de sonuç aynı, sadece sıfırların sayısı değişiyor.