Lisede, 2008’de, matematik hocamız “Eve çıkınca kira ödemeyeceksiniz, eviniz olacak” dediğinde bunun otomatik bir aşama olduğunu sanıyordum. Üniversite bitince ev kendiliğinden kucağıma düşecek gibi bir saflık varmış bende. İstanbul’da ilk beş yıl, üç farklı ev, toplamda yedi ev arkadaşı, hepsinin de hayali bir gün kendi anahtarının olmasıydı. O ev anahtarı hayalini 2020’de, pandemide evde tıkılı kalınca iyice kafaya taktım. Sahibinden mobil uygulama ekran süresi raporunda WhatsApp’ı geçti.
Biriktirilen paradan çok, moralin tükendiğini fark ettim. 2021’de Kadıköy’de 2+1 kiraları 2800’den 4000’e çıkınca, “Ev almak daha mantıklı” diyen tiplerle tartışmaya başladım. Sonra fiyatlara baktım, Kadıköy’de krediyle alınan bir evin aylık ödemesi 23 bin lira. Hesap makinesiyle oynarken gülme krizine girdim. Bir yerde yan komşunun 2012’de 300 bin liraya aldığı daireyi şu an 12 milyon istediğini duydum. Alıcı var mı? Var. Kim alıyor, hiçbir fikrim yok.
Kredi faizi, döviz, enflasyon… Bunların hiçbiri insanın ev hayaliyle arası iyi değil. Ailede “biz de size bir tuğla koyarız” diyen amcalardan başka destek yok. O tuğla da, maksimum İKEA’dan kitaplık parası ediyor, onu da eve sığdıramıyorsun.
Bir de “şehirden uzak, arsa alıp prefabrik yaptırmak” furyası var. Ona da gözü kara girmek lazım. İstanbul’da, toplu taşımaya 2 vasıta uzaklığı göze alırsan, zaten ev sahibi olmasan da olur. Her geçen yıl, o ev hayali biraz daha flu. Şu an tek anahtarım bisikletin anahtarı, o da çoğu zaman kayıp.
Biriktirilen paradan çok, moralin tükendiğini fark ettim. 2021’de Kadıköy’de 2+1 kiraları 2800’den 4000’e çıkınca, “Ev almak daha mantıklı” diyen tiplerle tartışmaya başladım. Sonra fiyatlara baktım, Kadıköy’de krediyle alınan bir evin aylık ödemesi 23 bin lira. Hesap makinesiyle oynarken gülme krizine girdim. Bir yerde yan komşunun 2012’de 300 bin liraya aldığı daireyi şu an 12 milyon istediğini duydum. Alıcı var mı? Var. Kim alıyor, hiçbir fikrim yok.
Kredi faizi, döviz, enflasyon… Bunların hiçbiri insanın ev hayaliyle arası iyi değil. Ailede “biz de size bir tuğla koyarız” diyen amcalardan başka destek yok. O tuğla da, maksimum İKEA’dan kitaplık parası ediyor, onu da eve sığdıramıyorsun.
Bir de “şehirden uzak, arsa alıp prefabrik yaptırmak” furyası var. Ona da gözü kara girmek lazım. İstanbul’da, toplu taşımaya 2 vasıta uzaklığı göze alırsan, zaten ev sahibi olmasan da olur. Her geçen yıl, o ev hayali biraz daha flu. Şu an tek anahtarım bisikletin anahtarı, o da çoğu zaman kayıp.
61