Tatil dönüşü bavulu salona atınca ilk iş olarak buzluğa attığım soğuk su şişesini aradım. Antalya Lara’da plajdan otele dönerken odaya girince hissettiğim hafiflik, İstanbul’a gelince apartman koridorunda yerini tuhaf bir ağırlığa bırakıyor. Çamaşır makinesiyle göz göze gelmek, markete gitmek zorunda kalmak, tatilde unutabildiğim gündelik hayatı suratımda bulmak bana hep garip gelir. Yorganım mis gibi yıkanmış ama bir türlü tozunu alamıyorum üstümden. Tatilde hissettiğim heyecanın yerinde, evde sadece ertesi gün işe gitme gerçeğiyle baş başa kalıyorum. Bayram sonrası sendromu gibi, ama daha özel bir yalnızlığı var.