Tek başına yaşamanın kimsenin anlatmadığı tarafları
Evde hiç kimse olmadığında ilk şok ses değil, sessizliktir. Kapıyı kaparken bekliyorsun ki birisi "git mi?" diye sorsun ama kimse sormaz. Sonra fark ediyorsun ki bu aslında özgürlük değil, sorumluluk. Yemek yapmıyorsan kimse yapmaz, çamaşır yıkamıyorsan giysiler biter. Annem evi idare ederken ben sadece yaşadığımı zannediyordum. Üç ay sonra buzdolabında üç haftalık yoğurt var, tencereler çiçek gibi açmış. Sosyal hayat da değişiyor. Arkadaşları davet etmek için ev temizliyorsun, ama sonra kimse gelmese de temizliği tutturuyor musun? Ben tutturmuyorum. Dört duvar, kendi kuralları, kendi kaosunun sahibi olmak güzel ama o kaos seni de tükütüyor. Para konusu ayrı dert; kira, elektrik, su, internet hepsi senin. Maaş geldikten sonra hesap makinesiyle oturuyorsun, bu ay ayakkabı alabilir miyim diye. Yalnızlık da romantik değil çoğu zaman. Çalıştığın günün sonunda eve geliyorsun, kimse hoşgeldin demez. Yemek yiyorsun, kimse tatlı leziz mi diye sormaz. Sadece sen varsın, dört duvarla.
Evde hiç kimse olmadığında ilk şok ses değil, sessizliktir. Kapıyı kaparken bekliyorsun ki birisi "git mi?" diye sorsun ama kimse sormaz. Sonra fark ediyorsun ki bu aslında özgürlük değil, sorumluluk. Yemek yapmıyorsan kimse yapmaz, çamaşır yıkamıyorsan giysiler biter. Annem evi idare ederken ben sadece yaşadığımı zannediyordum. Üç ay sonra buzdolabında üç haftalık yoğurt var, tencereler çiçek gibi açmış. Sosyal hayat da değişiyor. Arkadaşları davet etmek için ev temizliyorsun, ama sonra kimse gelmese de temizliği tutturuyor musun? Ben tutturmuyorum. Dört duvar, kendi kuralları, kendi kaosunun sahibi olmak güzel ama o kaos seni de tükütüyor. Para konusu ayrı dert; kira, elektrik, su, internet hepsi senin. Maaş geldikten sonra hesap makinesiyle oturuyorsun, bu ay ayakkabı alabilir miyim diye. Yalnızlık da romantik değil çoğu zaman. Çalıştığın günün sonunda eve geliyorsun, kimse hoşgeldin demez. Yemek yiyorsun, kimse tatlı leziz mi diye sormaz. Sadece sen varsın, dört duvarla.
141