Tek başına yaşamanın en fena tarafı, hasta olduğunda kendine bakma eziyeti. Geçen kış Ankara’da grip oldum, sabah kalkıp markete inmek mesele. Evde limon yok, ilaç yok, çorba yapacak hal hiç yok. Annem olsa yataktan bile kaldırmazdı, şimdi çorba için soğan doğramak bana kaldı. Kendi kendime “şu peçeteyi kimse atmayacak” diye söyleniyorum. Akşam olunca da ses olsun diye televizyonu açmakla duvarlara konuşmak arasında gidip geliyorsun.