ayna_mesafesi
tek başına yaşamanın kimsenin anlatmadığı tarafları
birkaç ay önce nişantaşı'ndaki küçük stüdyo daireme taşındığımdan beri, aynalarla olan ilişkim bambaşka bir boyuta geçti. eskiden aynalar sadece makyajımı kontrol ettiğim ya da kıyafetimi son bir kez gözden geçirdiğim nesnelerdi. şimdi ise sanki odanın bir parçası, benimle beraber nefes alan birer arkadaş gibiler.
sabahları uyandığımda, yatağımın karşısındaki boy aynasında kendimi görüyorum. o ilk an, saçlarım dağılmış, yüzüm uykulu, makyajsız halimle karşılaşıyorum. eskiden bu halimi kimse görmesin isterdim, şimdi ise bu en doğal ve ham halimle barıştım. kendime gülümseyip, "günaydın" diyorum. bu küçük ritüel, günün geri kalanına kendimi daha iyi hissetmemi sağlıyor.
bir de banyo aynası var. cilt bakım rutinimde her adımı dikkatle uygularken, aynadaki yansımamla sürekli bir diyalog halindeyim. serumu sürerken cildimin nasıl tepki verdiğini, nemlendiriciyi yedirirken çizgilerimin ne kadar belirginleştiğini gözlemliyorum. bu, kendime ayırdığım, kendimi dinlediğim özel bir zaman dilimi. sanki cildimle konuşuyor, onun ihtiyaçlarını anlamaya çalışıyorum. bu süreçte kendimi daha iyi tanıyor, bedenimle daha derin bir bağ kuruyorum. tek başına yaşamanın getirdiği bu öznel gözlem, bence en kıymetli taraflarından biri.
tek başına yaşamanın kimsenin anlatmadığı tarafları
birkaç ay önce nişantaşı'ndaki küçük stüdyo daireme taşındığımdan beri, aynalarla olan ilişkim bambaşka bir boyuta geçti. eskiden aynalar sadece makyajımı kontrol ettiğim ya da kıyafetimi son bir kez gözden geçirdiğim nesnelerdi. şimdi ise sanki odanın bir parçası, benimle beraber nefes alan birer arkadaş gibiler.
sabahları uyandığımda, yatağımın karşısındaki boy aynasında kendimi görüyorum. o ilk an, saçlarım dağılmış, yüzüm uykulu, makyajsız halimle karşılaşıyorum. eskiden bu halimi kimse görmesin isterdim, şimdi ise bu en doğal ve ham halimle barıştım. kendime gülümseyip, "günaydın" diyorum. bu küçük ritüel, günün geri kalanına kendimi daha iyi hissetmemi sağlıyor.
bir de banyo aynası var. cilt bakım rutinimde her adımı dikkatle uygularken, aynadaki yansımamla sürekli bir diyalog halindeyim. serumu sürerken cildimin nasıl tepki verdiğini, nemlendiriciyi yedirirken çizgilerimin ne kadar belirginleştiğini gözlemliyorum. bu, kendime ayırdığım, kendimi dinlediğim özel bir zaman dilimi. sanki cildimle konuşuyor, onun ihtiyaçlarını anlamaya çalışıyorum. bu süreçte kendimi daha iyi tanıyor, bedenimle daha derin bir bağ kuruyorum. tek başına yaşamanın getirdiği bu öznel gözlem, bence en kıymetli taraflarından biri.
00