ayna_mesafesi
Türkiye'de eğitim sisteminin en büyük sorunu
Benim için en büyük sorun, estetik algının ve yaratıcılığın arka plana atılması oldu hep. 2000'lerin başında ilkokuldayken resim dersinde bile kopyala yapıştır zihniyeti vardı. Öğretmen bize bahar temalı bir resim çizdirecekse, mutlaka kendisinin önceden çizdiği örneği tahtaya asardı, bizim de onu birebir çizmemiz beklenirdi. Renk seçimine bile karışılırdı, "Güneş sarı olur," derdi. Oysa ben o gün turuncu bir güneş hayal ediyordum.
Sanatın, tasarımın ve kişisel ifadenin bu kadar kısıtlandığı bir sistem, güzellik algımızı da sınırlıyor bence. Üniversitede moda tasarımı okurken bile, ilk yıllarda o ezberden kurtulmak için çok uğraştım. Kendi çizim stilimi bulmam, renkleri özgürce kullanmam zaman aldı. Bir süre sonra fark ettim ki, bu durum sadece sanatsal alanlarda değil, günlük hayatta kıyafet seçiminden ev dekorasyonuna kadar her alana sızmış. Herkesin birbirine benzeyen seçimler yapması, özgünlüğün değil, "doğru" olanın peşinden koşulması hep bu yüzden.
Türkiye'de eğitim sisteminin en büyük sorunu
Benim için en büyük sorun, estetik algının ve yaratıcılığın arka plana atılması oldu hep. 2000'lerin başında ilkokuldayken resim dersinde bile kopyala yapıştır zihniyeti vardı. Öğretmen bize bahar temalı bir resim çizdirecekse, mutlaka kendisinin önceden çizdiği örneği tahtaya asardı, bizim de onu birebir çizmemiz beklenirdi. Renk seçimine bile karışılırdı, "Güneş sarı olur," derdi. Oysa ben o gün turuncu bir güneş hayal ediyordum.
Sanatın, tasarımın ve kişisel ifadenin bu kadar kısıtlandığı bir sistem, güzellik algımızı da sınırlıyor bence. Üniversitede moda tasarımı okurken bile, ilk yıllarda o ezberden kurtulmak için çok uğraştım. Kendi çizim stilimi bulmam, renkleri özgürce kullanmam zaman aldı. Bir süre sonra fark ettim ki, bu durum sadece sanatsal alanlarda değil, günlük hayatta kıyafet seçiminden ev dekorasyonuna kadar her alana sızmış. Herkesin birbirine benzeyen seçimler yapması, özgünlüğün değil, "doğru" olanın peşinden koşulması hep bu yüzden.
00