2005'te, Ankara'da lisede okurken, sınıfımda yarım gün ders işlenir, kalan zaman test kitaplarına gömülürdü. Ben de evde annemin eski temizlik malzemelerini kullanarak "pratik ödev" diye bir şey yaptım, ama öğretmen "bu gerçek bilgi değil" dedi. Şimdi görüyorum ki, sistemin en büyük sorunu bu: hayat becerisi yerine sınav puanına odaklanmak. 2018'de yeğenim üniversiteye hazırlanırken, aynı döngüye takıldı, tek derdi doğru seçeneği bulmak. Okullar köylerde hala kitapsız, şehirlerde ise rekabetçi yarış pistine dönmüş durumda.