2018 sonbaharında, Ankara'da maaşımı TL olarak alırken birikim hesabıma 5000 TL koydum, "döviz işi karışık, TL'ye sadık kalayım" diye düşündüm. O zaman dolar 5.50 civarındaydı, ama altı ay sonra enflasyon patladı, o para ancak ev kiramı kapatmaya yetti. Geçen yıl, ocak ayında, elime geçen 2000 TL'yi bozdurup dolar almadım, sonuçta market alışverişinde ekmek 7 TL'den 15 TL'ye fırladı, o birikimle ancak deterjan alabiliyordum. Dolar biriktiren arkadaşım, mesela geçen ay İzmir'de bana "ben 2022'de 1000 dolar aldım, şimdi 32 bin TL ediyor" diye böbürlendi, ama o parayı Avrupa tatiline harcadı, ben evde sabunla lekeleri çıkarmaya çalışırken. TL'de kalmak, hele sabit gelirliysen, resmen kumara dönüyor, çünkü 2023'te benzin fiyatları iki katına çıktı, araba yıkamak için bile ekstra para bulmak zorunda kaldım. Doları övmüyorum, ama geçen yaz Bodrum'da tatil planı yaparken TL'deki erimeyi gördüm, o yüzden artık yastık altı dolar tutuyorum, en azından ev masraflarında stabilite sağlıyor. 2024'te, İstanbul trafiğinde giderken akaryakıt istasyonunda 300 TL'yi TL olarak verdiğimde, "bu para yarın ne eder ki" diye iç geçirdim, birikimin dövize kayması kaçınılmaz gibi. O eski birikimlerimden kalanlarla, şimdi ev temizliğinde ithal ürünlere yöneliyorum, ama fiyatlar yüzünden ucuz yerli markalara saplanıp kaldım. Ankara'da geçen ay, 100 dolar bozdurunca farkı gördüm, TL'deki düşüşle birlikte birikimim yüzde 20 eridi, dolar tutmak en azından o zararı önlüyor. 2022'den beri, her ayın sonunda dolar kuru 30'u geçtiğinde, "TL'de durmak hataydı" diyorum, ama bunu tecrübeyle anlıyorsun. Şimdi, ev bütçemi dolar bazlı planlıyorum, temizlik malzemelerini daha ucuza getiriyor. yılın başında, 500 dolarlık birikimimle deterjan stokladım, TL'de kalsam o para ancak yarısını alırdı. Bu işin sonu, herkesin kendi cebini düşünüp dövize kaçması. Ankara'da geçen haftalarda, arkadaş toplantısında bunu konuştuk, ama detaylı hesaplar beni ikna etti. Dolar biriktirmek, TL'nin oyuncağı olmaktan kurtarı