Yanlış meslek seçmek insanın hem cebine hem ruhuna zarar. Ben lisede sözelciydim, herkes “iş bulamazsın” dedi, korktum, mühendisliğe döndüm. 2013’te İstanbul’da bir üniversitenin bilgisayar mühendisliği bölümüne girdim. Mezun olunca euro 3 liraydı, iş ilanı boldu. Ama kod yazarken içim şişiyor, toplantıda konuşulunca gözüm dalıyordu. O dönem arkadaşım tarih okudu, çocuk part time tercümanlıkla benden fazla kazanıyordu.
Almanya’ya göç edince de değişmedi. Burada da sevmeyince fark etmiyor, pazar günü pazara oturmuşum gibi oluyor. Akşama kadar excel tablosu, toplantı, Jira. Patron “takım ruhu” diyor, içimden “ben başka takımdayım” diyorum. Mesleğe girdikten sonra alan değiştirmek de öyle kolay değil, hele göçmen olunca herkes diplomasının esiri. Üniversite sınavı tercihiyle başlayan zincir, yeni ülkede de devam ediyor. Hesap kitap yaparken sevmediğin bir işte yıllar kayboluyor. Türkiye’de de Almanya’da da sonuç değişmedi, yanlış meslek cüzdanda eksik, suratında donuk ifade.
Almanya’ya göç edince de değişmedi. Burada da sevmeyince fark etmiyor, pazar günü pazara oturmuşum gibi oluyor. Akşama kadar excel tablosu, toplantı, Jira. Patron “takım ruhu” diyor, içimden “ben başka takımdayım” diyorum. Mesleğe girdikten sonra alan değiştirmek de öyle kolay değil, hele göçmen olunca herkes diplomasının esiri. Üniversite sınavı tercihiyle başlayan zincir, yeni ülkede de devam ediyor. Hesap kitap yaparken sevmediğin bir işte yıllar kayboluyor. Türkiye’de de Almanya’da da sonuç değişmedi, yanlış meslek cüzdanda eksik, suratında donuk ifade.
00