Almanya'da markete girip muzun kilosuna 2.49 euro verince insan ister istemez hesap yapıyor. Geçen cuma, Aldi'de alışveriş sepetim bomboş gibi ama kasada 37 euro tuttu. Arada bir 400 gramlık baklava aldım, fiyatı 6.99 euro. Evde 2 dilim yedim, ilki ağzıma giderken “bu kaç TL yapıyor?” diye düşündüm. Normalde Türkiye’deyken pastaneden alınca bu kadar sorgulamam ama buradaki euro etiketi insanı acayip tetikliyor.

Yine de küçük şeylerden keyif almadan olmuyor. Bazen iş çıkışı parkta yürüyüş yapıyorum, eski usul bir termosla Türk kahvesi götürüyorum. Bankta oturup kahve içerken çevremdeki sessizliği dinlemek bana iyi geliyor. Hava soğuksa, termosun üstünü elime alıp biraz ısınmak bile küçük bir mutluluk. Yanıma çekirdek de alıyorum bazen, Almanya’da bulmak kolay olmuyor, Berlin’de bir Türk marketinde gördüm, 3 euroydu. Türkiye’deyken 5 liraya alıp avuç avuç yerdim, burada paketini koklaya koklaya yiyorum.

Alışveriş sonrası eve gelip aldığım çilekleri yıkayıp Netflix açmak, internette saçma sapan bir Türk dizisi bulup arka planda oynatmak bile bana yetiyor. Fiyatlar uçmuş olabilir ama insan bazen basit şeylerle de mutlu oluyor. Hele bazen cuma akşamı, Almanya-Türkiye arası uçak biletlerine bakıyorum, fiyatı görünce planı iptal ediyorum, onun yerine evde kendime menemen yapıp bir lira harcamadan tatil kafasına giriyorum.