Berlin’de ilk taşındığımda üst kattaki komşunun her sabah 6’da yoga yaptığına şahit oldum. Matı yere sererken çıkan o sesten, ardından gelen meditasyon müziğine kadar her şey sabah alarmı gibi çalışıyordu. Bir iki hafta bekledim, alışırım sandım. Sonra bir sabah, markette tesadüfen karşılaştım. Direkt “Matı biraz yavaş serer misin?” dedim, kibarca ama net. Hiç alınmadı, hatta ertesi gün gerçekten daha sessiz oldu. Bazen direkt konuşmak, kalın duvarlardan daha etkili. Gürültü şikayetini direkt komşuyla paylaşmak, özellikle Almanya’da işe yarıyor. Not bırakmak ya da sürekli şikayet etmek ise arayı gereksiz germekten başka işe yaramadı bende.