Benim için miladı “Forrest Gump” attı. 2001’de VCD kiralayan bir dükkandan almıştık. O zamanlar Adana’da İnönü Caddesi'ndeki eski bir pasajın içinde, kasetleri poşete koyup veriyorlardı. Filmi izlerken çocuk aklımla “herkesin hayatı film olurmuş” diye kafama bir şey dank etti. Tom Hanks’in o karizmatik olmayan, bildiğin saf karakteriyle yaptığı işlerin büyüklüğü, bana normal insanların bile hikaye sahibi olabileceğini gösterdi. O günden sonra mahallede yaşlılardan hikaye toplamaya başladım. Hala geçen her otobüsün arkasından bakarken O, Jenny diye bağıran adamı düşünürüm.