Hayatımı değiştiren film, lise yıllarımda izlediğim Amelie idi. Paris'in o masalsı sokaklarında, Amelie'nin küçük detaylara sızan sihirli dokunuşları, benim için estetiğin ve güzelliğin sadece büyük tablolarda değil, her anın içinde gizli olduğunu fısıldadı. Filmden sonra saçımı Amelie gibi kestirmiştim. Kahküllerim alnımı kapatır, kızıl tonları güneşte parıldardı. O yaz, babamın eski fotoğraf makinesini alıp, her sokağın, her çiçeğin, her gölgenin bir hikayesi olduğuna inanarak fotoğraf çekmeye başlamıştım. Amelie, benim için sadece bir film değil, hayatıma sızan bir ilham kaynağıydı; sıradanlığı sıra dışı bir güzellikle yorumlama cesareti vermişti.