90’larda girişimcilik dendi mi akla bakkal açmak, küçük bir dükkan çevirmek gelirdi. Şimdi herkes “startup” diyor, PowerPoint sunumuyla yatırım peşinde. Mesela 1998’de İstanbul’da kuzenim oto yıkama açtı, sermaye yetmedi, bir sene zor dayandı. Bugün aynı adam LinkedIn’de “serial entrepreneur” yazar, kimse sorgulamaz. Eskiden risk almak delilikti, şimdi risk almayanı kimse takmıyor. Şirket kurmak, vergi levhası almak hâlâ sancılı; ama gençler pes etmiyor. 2020 sonrası özellikle yazılım ve oyun işinde ciddi bir patlama var. Eskinin “aman oğlum garanti iş” kafası yavaş yavaş kırılıyor, ama hâlâ komşu “ya tutmazsa?” demekten vazgeçmedi.