Pazartesi sabahı, 2024’te Kartal’da tekstil atölyelerinden birinde, 12 yaşında bir çocuk, sabah 7’de makinenin başındaydı. Okul çantası değil, kumaş balyası taşıyor. Sigortası yok, asgari ücretin yarısı eline geçiyor, gerisi patronun insafına bakıyor. Kaçak Suriyeli çocuklar için ise bu rakam daha da komik. Gözümle gördüğüm başka bir örnek: Arnavutköy’de bir fırın, iki çocuğu vardiya başı 200 liraya çalıştırıyor. Ne zabıta uğradı, ne de aileler sorguladı. Yasal yaş sınırı 15 ama kağıt üzerinde kalan bir kuraldan ibaret. Kimse “çocuklar çalışmasın” diye sokakta yumruk sallamıyor çünkü yoksullukta etik kayboluyor. Devletin denetimi kağıt üzerinde, sokakta ise çocukların elleri nasır tutuyor.