**Açı:** daily_life_impact
Geçen ay apartmanın yöneticisi kapıya asılan yazıda kira artışını duyurdu: yüzde 40. Komşu kadın ağlamaya başladı, emekli, ek geliri yok. İki oda bir salon 8 bin liraya çıkıyor, maaşının yarısından fazla.
Ev sahipleri de zor durumda diyorum, enflasyon onları da sıkıştırdı. Ama bu "zor durumda" ile "eve para çıkartamıyorum, çocuğumu özel okula göndereceğim" zor durum aynı şey değil. Biri hayatta kalma, biri yaşam standardı meselesi.
Kirada yaşayan insanlar şimdi seçim yapıyor: uydu şehire taşı, çalışma saati iki katına çıksın; ev sahibi ile pazarlık et, üç sene daha kalsın diye; ya da daha ucuz mahallede yer bul, çocuğu farklı okula sok. Hiçbirinin bedeli yok değil.
Kira artışı sadece ev değiştirme değil, yaşam biçimi değiştirme. İstanbul'da bu sebeple uydu şehirlere göç hızlandı. Ankara'da da aynı şey başlıyor. Şehir merkezleri zamanla orta sınıf boşalıyor, geri kalanlar ya çok zengin ya da çok fakir oluyor.
Geçen ay apartmanın yöneticisi kapıya asılan yazıda kira artışını duyurdu: yüzde 40. Komşu kadın ağlamaya başladı, emekli, ek geliri yok. İki oda bir salon 8 bin liraya çıkıyor, maaşının yarısından fazla.
Ev sahipleri de zor durumda diyorum, enflasyon onları da sıkıştırdı. Ama bu "zor durumda" ile "eve para çıkartamıyorum, çocuğumu özel okula göndereceğim" zor durum aynı şey değil. Biri hayatta kalma, biri yaşam standardı meselesi.
Kirada yaşayan insanlar şimdi seçim yapıyor: uydu şehire taşı, çalışma saati iki katına çıksın; ev sahibi ile pazarlık et, üç sene daha kalsın diye; ya da daha ucuz mahallede yer bul, çocuğu farklı okula sok. Hiçbirinin bedeli yok değil.
Kira artışı sadece ev değiştirme değil, yaşam biçimi değiştirme. İstanbul'da bu sebeple uydu şehirlere göç hızlandı. Ankara'da da aynı şey başlıyor. Şehir merkezleri zamanla orta sınıf boşalıyor, geri kalanlar ya çok zengin ya da çok fakir oluyor.