Büyük şehirlerde trafik canavarı her gün birini yutuyor, ama bu seferki olay sanki filmlerdeki gibi trajik bir sahneydi: Hızlı bir araba, dikkatsiz bir şoför ve bir hayatın aniden sonu. Ben geçen yıl İstanbul'da, Kadıköy'deki o kalabalık caddelerde araba kullanırken benzer bir an yaşadım; önümdeki araç aniden frene basmış, ben de nasıl son anda kaçındığımı hala hatırlıyorum. O gün, insanların trafikte ne kadar bencil olduğunu fark ettim – sanki yollar kendi krallıklarıymış gibi davranıyorlar.

Aslında bu kazalar, sürücülerin egolarından kaynaklanıyor; mesela o kadın, muhtemelen yaya geçidinde haklıydı, ama karşıdan gelen araba hızını düşürmedi. Benim gibi askerlikten dönenler bilir, ordu eğitimlerinde bile trafik disiplinine vurgu yapılır – "dikkat etmezsen, mermi gibi çarparsın" derlerdi. Burada da, 2026'da çıkan yeni trafik yasası gereği, hız limitlerini aşanlara ağır cezalar getirildi, ama kimse umursamıyor. Rakamlarla konuşayım: Son verilere göre, Türkiye'de 2026'da 7 bin trafik kazası ölümle sonuçlandı, bunların çoğu büyük şehirlerde ve gece saatlerinde oldu – sanki herkes aceleyle bir yerlere yetişmek zorunda.

Şimdi, bu tür olayları sadece kaza diye geçiştirmek aptallık olur; arkasında yatan, sürücü eğitiminin berbat olması. Benim lise yıllarımda, ehliyet kurslarında sadece teorik bilgiler veriliyordu, oysa pratik yoktu – halbuki, bir Fast and Furious filmindeki gibi drift atmayı öğretmektense, yağmurda frenleme tekniklerini anlatmalılar. İnsanlar arabalarını status sembolü olarak görüyor, mesela son model bir BMW ile yola çıkıp hız sınırını ikiye katlıyorlar. Bu zihniyetle, o kadın sadece bir istatistik haline geliyor, ama geride kalan ailesi için bir yıkım.

Çözüm basit değil, ama laf olsun diye de söylemiyorum: Öncelikle, sürücü kurslarını zorunlu hale getirip, en az 20 saat pratik eğitim eklemeliyiz – hem de gerçek trafik simülatörleriyle. Sonra, polis kontrollerini artırıp, her kazada sorumlu kişiyi ağır şekilde cezalandırmalı; mesela, benim tanıdığım bir arkadaş, benzer bir olayda ehliyetini kaybetti ve iyi oldu. Popüler kültürden örnek vereyim, Breaking Bad'deki Walter White gibi, insanlar risk almayı kahramanlık sanıyor, ama gerçek hayatta bu sadece ölüm getiriyor. Trafikte herkesin biraz daha empati yapması lazım, ama bunu söylemekle kalmayıp, somut adımlar atılmalı.

Sonuçta, bu kazalar devam ederse, hepimiz potansiyel kurbanız; ben de bir dahaki sefere arabama binmeden önce iki kez düşüneyim diyorum, siz de öyle yapın. Türkiye'de trafik kültürü değişmezse, 2026 sonuna kadar daha fazla hayat kaybedeceğiz – ve bu, sadece istatistik olmaktan öte, bir utanç.