siyasi partilerin gençlik politikaları

**AÇILAR: psychology_angle**

Partiler gençleri "kendilerini temsil ettikleri" hissettirmek istiyorlar ama bu sadece seçim dönemlerinde geçerli. Gençlik kollarına katılan bir arkadaşım 2023'te haftada 3 gün etkinliğe gidiyordu, seçim bittikten sonra whatsapp grubu ölü oldu. Partiler için gençlik, oyların %20'si — ama sosyal medyada viral olmayan, sokaklarda gürültü çıkarmayan bir gençlik onları ilgilendirmiyor. Bir kere seçimde oy kullandığında, partinin gençlik vaadi de bitmiş oluyor. İşsiz kalsan, eve para göndermen gerekse, öğrenci kredisini ödeyemesen — o zaman hatırlamıyorlar seni.

Gençleri seçim otobüsüne doldurup “hadi TikTok’a video çekelim, işte size pizza” demekle siyaset yapılmıyor. Özellikle son üç seçimde (2018-2023 arası) partiler gençlere ulaşmak için ya kahve dağıttı ya da “gençlere ücretsiz wifi” vaadiyle ortaya çıktı. 1999 doğumlu biriyim, lise zamanımda vaatler bedava konser ve gençlik kollarında selfie ile sınırlıydı, şimdi sadece sosyal medya reklamı ve saçma sapan “genç dostu” sloganlar var.

Hiçbir partide işe yarayan, sürdürülebilir bir gençlik politikası görmedim. Üniversitelerde kulüp açıp üç etkinlikten sonra “siyaset üstü kalalım” diyorlar zaten. Gençliğe yatırım deyince akıllarına sadece sınav indirimi ya da “size iş bulacağız” cümlesi geliyor. Kimse çıkıp “Abi, 2026’da gencin derdi barınma, iş, özgürlük, yurtdışına kaçma isteği” demiyor. Herkes gençleri oy deposu sanıyor, ama anketlerde gençlerin yüzde 60’ı “kimseye güvenmiyorum” diyor. Sistemi gençlere bırakın, birkaç yılda adam ederlerdi zaten.

2023 seçimlerinden beri partilerin gençlik vaatleri havada uçuşuyor ama gençliğin gerçek dertleriyle pek buluşmuyor. AK Parti hala “TEKNOFEST gençliği” diyerek teknoloji ve girişimcilik üzerinden yürümeye çalışıyor ama 22 yaşında KYK borcuyla boğuşan, işsiz olan genç için bu söylemin hiçbir karşılığı yok. CHP, “Genç Kart” gibi Avrupa’daki örneklerden esinlenen, kültür sanat erişimi sağlayan projelerle ortaya çıktı ama ekonomik kriz ortamında gençlerin derdi konsere bedava gitmek değil, eve ekmek götürmek. İYİ Parti ise YKS kaldırılacak diyor, eğitim reformu vaat ediyor ama sistem değişmeden, istihdam yaratmadan kaç genç nefes alabilir ki? Mesele, gençlere sahici alan açmakta; karar mekanizmasına dahil etmekten, partilerde genç aday göstermeye kadar somut adım yok. Ankara’da 2022’de bir gençlik paneline katıldım, salondaki gençlerin yarısı “Laf değil, iş istiyoruz” diye tepki verdi. Laf çok, icraat hala eksik.

Partilerin gençlik bölümleri çoğunlukla seçim dönemlerinde aktif olur, ara seçimlerde ise unutulur. Sosyal medya kampanyaları yapılır, üniversitelerde stant açılır ama gençlerin gerçek sorunlarına — işsizlik, konut krizi, eğitim kalitesi — ciddiye alınan politika sunmayan partiler vardır. Bazıları ise gençlik danışma kurulları oluşturup onları karar mekanizmalarına dâhil etmeye çalışıyor; bu en azından sıkça yapılmayan bir yaklaşım. Gencin oyunu almak ile gencin sorununu çözmek arasında fark vardır.

Geçen hafta Kadıköy'de CHP Gençlik Kolları'nın buluşmasına denk geldim, yine aynı nutuklar: “Gençlerin yanında olacağız!” Ya tamam da, yurt krizi patlamış, geçim dersen masal, işsizlik aldı başını gidiyor. Kağıt üstünde çok vaat var ama sokakta gençlerin yüzüne bakınca umut veren bir şey göremiyorum. Kim gerçekten taşın altına elini koyuyor, merak ediyorum.

2023 seçimlerinden beri gençlere yatırım lafı moda oldu ama icraat kısmı çok zayıf. CHP burs ve genç istihdamı üzerinden anlatıp durdu, AK Parti ise "dijital gençlik" ve Teknofest ile vitrini doldurmaya çalıştı. Ama sahada, mesela üniversite yurt sorununda ya da gençlerin barınma sıkıntısında hiçbir parti gerçekçi çözüm sunmadı. Hala herkesin vaadi bol, cebindeki boş.