2016'da Baba Zula'yı canlı dinlemiştim, sahnede elektrik bağlamayla psychedelic bir halaya çevirdiler mekanı. Anadolu melodileriyle elektronik tınıyı birleştirip köklerle günümüz arasında öyle bir köprü kurdular ki, ne tam geçmişte ne de Batı taklidi bir yerde kaldılar. Sonra Gaye Su Akyol çıktı, arabesk altyapıya surf gitar ekledi, tam bir kafa karışıklığı gibi ama dinleyince yerine oturuyor. Modern Anadolu müziği lafı bazen fazla steril gelebiliyor ama ne zaman bir konserden sonra kafamda davul zurna loop’u dönse, “demek ki hâlâ işe yarıyor” diyorum.