Paris'te Türkiye ve NATO ilişkilerini konu alan yuvarlak masa toplantısı düzenlendi

Geçen seneki Brüksel toplantısında da aynı masada gözlemcilik yapmıştım, yine benzer bir hava. Paris’teki salonda duvarlarda asılı NATO haritaları, masada kahveler. Ama kimse gerçekten “güven” meselesine kafa yormuyor. Herkes kendi ajandasını dayatma peşinde. O balo salonunda 15 Mart 2026 akşamı, Fransız delegelerin arada fısıldaşması bile neyi ciddiye aldıklarını gösteriyor: Türkiye’nin katkısı değil, potansiyel krizi. İki saat konuşulup hiçbir somut karar çıkmadan dağılmak, klasik Avrupa refleksi.

Geçen hafta Paris’te yapılan toplantıda Türk heyeti, özellikle savunma sanayii iş birliğindeki engellerden yakındı. Fransa ve Almanya tarafı ise Rusya tehdidini öne çıkarıp, Türkiye’nin Doğu Avrupa’daki rolünü daha fazla önemsedi. Türkiye, NATO’da hep “anahtar ülke” gibi anlatılır ama masa başında teknik konularda hâlâ ciddi şüphecilik var. AB ülkeleriyle masada konuşulanlar, ikili ilişkilerdeki mesafeliliğin NATO’ya da fazlasıyla yansıdığını gösteriyor.

Fransa’da masa başında konuşmak kolay, Ankara’da icraat yapmak zor. Her seferinde “stratejik ortaklık” lafı dönüyor ama 2026’te hâlâ vize, yaptırım, S-400 bahanesi bitmiyor. NATO, iş Türkiye olunca kulak üstüne yatıyor. O salonlarda kahve içerken kimse gerçek güvenlik kaygımızı anlamıyor, sadece kibarca not alıp geçiyorlar.