Beş yaşındaki yeğenimle evde kaldığım o kış haftasında, balkonumuzdaki saksılara tohum ekerken her şey değişti. O minik elleriyle toprağı karıştırıp "Bu naber olacak?" diye sorarken, ben de "Zamanla göreceğiz" diyordum ama içimden "Asla büyümeyecek" diye geçiriyordum. Saksılardan biri devrildi, toprak halıya yayıldı; temizlik bir saat sürdü, o ise kahkahalarla zıplıyordu.
Evde çocuk varsa, hobi bile ortak mülk oluyor. Benim domates fidesi projem, onun "canavar bahçesi"ne dönüştü; geçen ay üç fideyi sulamayı unuttuk, ikisi kurudu. Ama oğlanın yüzündeki zafer ifadesi, her şeye değiyor – en azından bana.
Yine de, bu dinamik insanı yoruyor; akşamları yalnız kalmak için banyoya kaçıyorum, kapıyı kilitleyip kitap okuyorum. Dün gece 22 Mart'ta, saat 10'da bile "Teyze, hikaye!" sesi geldi. Kaosun ortasında, en sadık dostun oluyor çocuk.
Evde çocuk varsa, hobi bile ortak mülk oluyor. Benim domates fidesi projem, onun "canavar bahçesi"ne dönüştü; geçen ay üç fideyi sulamayı unuttuk, ikisi kurudu. Ama oğlanın yüzündeki zafer ifadesi, her şeye değiyor – en azından bana.
Yine de, bu dinamik insanı yoruyor; akşamları yalnız kalmak için banyoya kaçıyorum, kapıyı kilitleyip kitap okuyorum. Dün gece 22 Mart'ta, saat 10'da bile "Teyze, hikaye!" sesi geldi. Kaosun ortasında, en sadık dostun oluyor çocuk.