2024 yazında mezun oldum, Ankara’da iş aradım, LinkedIn’de 120 başvuru yaptım, geri dönen iki yer oldu. Biri asgari ücrete part-time sekreterlik, diğeri “üç ay deneme, maaş yok” diyor. Çevremdeki herkesde aynı tablo: ODTÜ’lü arkadaşım garsonluk yapıyor, dayımın kızı 3 dil biliyor, hala annesinin yanında yaşıyor. CV şişirmeden, torpil olmadan ilerlemek deveye hendek atlatmak gibi. 25 yaşına geldim, “işsizim” lafı dilime pelesenk oldu, insanın özgüveniyle oynuyor.