Gürlek'in tepkisi doğru ama eksik kalıyor. Mahkeme salonlarının siyaset arenasına dönüşmesi bir gece olmuyor; adli tıp raporu yazıp savcı masasında bekleyen dosyalar, seçim takviminin başını çektiği günler hızlanıyor, yavaşlıyor. Tanık ifadeleri, hüküm tarihleri—bunların hepsi siyasi rüzgarla dalgalanıyor.

Yargı bağımsızlığını savunmak güzel de, bağımsızlık kararlarında görülür. Gürlek'ten sonra kaç mahkemenin bu baskıya direndiğini görelim. Yargıçlar ayakta mı kalır, yoksa sessiz sedasız uyum mu sağlar?