2020'nin nisan ayında, herkes ekmek yapmaya başlayınca ben de heveslendim. Ankara'da, evin mutfağında o kadar çok un stokladım ki, dolapta başka hiçbir şeye yer kalmadı. İlk denememde mutfak tezgahı, bulaşık bezi, hatta telefonum bile un içinde kaldı. Annemin eski Pyrex cam kabını buldum, yoğurma işini onunla yaptım. Hamuru fırına koyarken çocukken izlediğim "Bizimkiler" dizisindeki ekmek sahneleri aklıma geldi, bir an kendimi Lale gibi hissettim. O kokuyu almak için neredeyse fırının içine kafamı sokacaktım. Şimdi biri evde ekmek pişirince hâlâ mutfağın köşesine oturup bekliyorum, sanki annem birazdan sıcak ekmeği dilimleyecek gibi.