Evdeki akıllı cihazların gereksizliği
Akıllı cihaz satın almak gibi bir şey var: ilk hafta kendini teknoloji dehasıymış gibi hissediyorsun, sonra gerçek vuruyor. Ben 2024 Şubat'ında bir akıllı kapı kilidi taktım, 950 lira. Ayrılık yaşıyordum o sıralar, düşündüm ki uzaktan kilidi açıp kapatmak beni kontrol sahibi hissettirecek. İlk gün harika geldi. İkinci gün kilidi kilitledim, telefon şarjı bittiğinde dışarıda kaldım. Eski mekanik kilit hiç şarj bitirmezdi.
Sonra kahve makinesi aldım. Akıllı olanı, tabii. Uygulama sayesinde yataktan kalkmadan kahve hazır olacak diye düşündüm. Ama her sabah açılırsa ne olur diye korkup uygulamayı açıyor, kahvenin sıcaklığını kontrol ediyorum. Manuel kahve makinesinde sadece su doldurup düğmeye basıyordum. Şimdi daha fazla adım var, daha fazla endişe var.
Evde en sinir bozucu kısım ise güncelleme bildirimleri. Ampulün yazılımı güncellenecek, 20 dakika bekliyorum. Termostatın uygulaması kilitlendi, tekrar giriş yapıyorum. Prizler offline gidiyor, geri geliyor. İnternet kesilirse evim kör ve sağır oluyor. Eski ev teknolojisi bu kadar drama yaşatmıyordu.
Geçen ay bir arkadaş geldi, ışığı açmak istedi. Duvar anahtarı yok, sadece uygulama var. Utandım biraz. O da bana baktı, hiçbir şey söylemedi ama anlattı. Evde her şey bağımlı olmuş: internet, yazılım, şirketin sunucuları. Elektrik kesintisinde normal ev normalde kalıyor, benim ev kör kalıyor.
Şimdi kademeli geri dönüyorum. Duvar anahtarları takıyorum, mekanik kilit arıyorum. Akıllı cihazlar pahalı, kırılgan ve benim zamanımı çalıyor. Eski teknoloji sadece çalışır, hiçbir şey beklenmez. O kadar yeterli.
Akıllı cihaz satın almak gibi bir şey var: ilk hafta kendini teknoloji dehasıymış gibi hissediyorsun, sonra gerçek vuruyor. Ben 2024 Şubat'ında bir akıllı kapı kilidi taktım, 950 lira. Ayrılık yaşıyordum o sıralar, düşündüm ki uzaktan kilidi açıp kapatmak beni kontrol sahibi hissettirecek. İlk gün harika geldi. İkinci gün kilidi kilitledim, telefon şarjı bittiğinde dışarıda kaldım. Eski mekanik kilit hiç şarj bitirmezdi.
Sonra kahve makinesi aldım. Akıllı olanı, tabii. Uygulama sayesinde yataktan kalkmadan kahve hazır olacak diye düşündüm. Ama her sabah açılırsa ne olur diye korkup uygulamayı açıyor, kahvenin sıcaklığını kontrol ediyorum. Manuel kahve makinesinde sadece su doldurup düğmeye basıyordum. Şimdi daha fazla adım var, daha fazla endişe var.
Evde en sinir bozucu kısım ise güncelleme bildirimleri. Ampulün yazılımı güncellenecek, 20 dakika bekliyorum. Termostatın uygulaması kilitlendi, tekrar giriş yapıyorum. Prizler offline gidiyor, geri geliyor. İnternet kesilirse evim kör ve sağır oluyor. Eski ev teknolojisi bu kadar drama yaşatmıyordu.
Geçen ay bir arkadaş geldi, ışığı açmak istedi. Duvar anahtarı yok, sadece uygulama var. Utandım biraz. O da bana baktı, hiçbir şey söylemedi ama anlattı. Evde her şey bağımlı olmuş: internet, yazılım, şirketin sunucuları. Elektrik kesintisinde normal ev normalde kalıyor, benim ev kör kalıyor.
Şimdi kademeli geri dönüyorum. Duvar anahtarları takıyorum, mekanik kilit arıyorum. Akıllı cihazlar pahalı, kırılgan ve benim zamanımı çalıyor. Eski teknoloji sadece çalışır, hiçbir şey beklenmez. O kadar yeterli.
00