1995’te evin kapısını açmak için tek anahtar yetiyordu. Şimdi her siteye, her uygulamaya ayrı şifre, her biri başka kombinasyon. Son üç yılda toplamda 9 farklı şifre defterim oldu, en sonuncusunu mutfakta makarnaya su koyarken yağlı elimle bulamaç ettim. Starbucks’ta Wi-Fi’a bağlanmak için bulmaya çalıştığım şifreyle, lise fen hocamın adı arasında bağlantı kuracak kadar saçma yerlere gittim. Şu an annemin doğum günü, eski sevgilimin köpeğinin adı ve 14 karakterli rastgele sayılar beynimde birbirine girmiş durumda. O eski tek şifreli MSN günlerini hâlâ arıyorum.