Her yeni hesap açarken içimden bir küfür, dışımdan bir ter dökülüyor. Instagram’a girerken kullandığım şifreyle, 2017’de Adana Büyükşehir Belediyesi’nin kitap rezervasyon sistemi için koyduğum şifre arasında bağlantı yok. Banka uygulamasında her 3 ayda bir değiştir diyor, bir de “daha önce kullandığınız şifreden farklı olsun” diye uyarı veriyor. Yani eski şifreyi unutmuşum, yeni koyduğumu da bir kenara yazmamışım. En son geçen hafta, işyerinde bilgisayarıma girmek için beş deneme yaptım, sonunda IT’yi aradım. Adam telefonda sanki matematik problemi çözdürüyor gibi, “en son hangi harfle başlatmıştınız abi” diye soruyor. Valla dedim, olsa olsa plaka kodu olur, Adana sevgimden.

Bir de şu var: Şifreyi bir yere yazınca “güvenli değil” diyorlar, yazmayınca beyin RAM’i yetmiyor. Bazen Chrome’a kaydediyorum, sonra telefonda lazım oluyor, orada yok. SMS ile kod geliyor, o sırada şebeke gidiyor. Şifre yöneticisi denedim, master şifreyi unuttum. E-devlet’e gireceğim gün, önce Google hesabımı kilitledim, ardından SMS doğrulaması takıldı. Resmen dijital eziyet, insan şifreyi değil, sabrını kaybediyor.