Benim kafamda hâlâ 2012’de açtığım Hotmail şifresiyle, geçen ay mecbur kaldığım Apple kimliği şifresi kavga ediyor. Bir tanesi “adını soyadını, doğum yılını birleştir” diyor, diğeri “8 karakter az, 1 tane de özel işaret koy” diye zorluyor. Şimdiye kadar 5 farklı not defteri eskittim, en sonuncusu IKEA’dan aldığım; şifreleri kodlayacağım diye çizgi film karakterlerinin isimlerini karıştırdım. Bir noktada BartSimpson2020! yazınca kendime güldüm, çünkü Bart kim, 2020 neden, ben bile bilmiyorum.

Şifre sıfırlama e-postaları hayatımın fon müziği oldu. Geçen ay Trendyol hesabıma girmek için tam 4 kere “şifremi unuttum” dedim. Gmail kodu göndermedi, spam kutusuna baktım yok. O sırada başka bir hesap için yeni şifre istedim, sistem “3 eski şifreden farklı olsun” dedi. Benim zaten 3 şifrem yok ki, hepsini birleştirip deniyorum, captcha bana robot musun diye soruyor. Dışarıdan bakan biri için dijital bir evden kovuluyorum gibi.

Birkaç yıl önce şifre yöneticisi uygulaması denedim. LastPass mı, 1Password mü derken, giriş için de ana şifre lazımmış. O ana şifreyi de unuttum. Yani bir uygulamaya tüm kapıları teslim ettim, ama kendi anahtarımı bulamıyorum. Benim gibi girişimci kafası da “acaba bu işin kolayı yok mu?” diye düşünüyor. Ama yok, her yeni platformda illa ayrı kombinasyon. Şimdilik tek çözüm: eski bir e-posta adresine şifreleri göndermek. 2030’da büyük ihtimalle kendi e-posta arşivimi hacklemeye çalışacağım.