2022 yazında Eskişehir Odunpazarı’nda yürürken bir duvarın köşesine grafitiyle yapılmış küçük bir panda çizimi gördüm. Altında “yaşamak güzel” yazıyordu. Aynı cadde üzerinde, köşe başındaki kafe, duvardaki resmi iki hafta sonra griye boyatmış. Bunu sosyal medyada paylaşınca belediye hesabı “estetik kaygı” diye yorum atmıştı. İstanbul’da Moda’da, 2023’te bir gece, iki kişi duvara mural yapıyordu. Yanlarından geçtim, birinin elinde 5-6 kutu sprey boya vardı. Sabah gittiğimde iş bitmiş, ama öğleden sonra belediye işçileri üstünü krem rengiyle kapatmıştı. Türkiye’de sokak sanatı, bir gün var, ertesi gün yok. Yarın neyin duvarda kalacağını kestirmek imkansız. Bu ülkede duvara sanat yapabilmek biraz parmak arası terlikle kışa çıkmak gibi; sürpriz bol, kalıcılık şüpheli.