Yemek yapmayı sevmemek bir felsefe, varoluşsal bir tercih; ben 2022'de Ankara'nın Çankaya'sında üç ay boyunca sadece paketli noodle ve peynirle idare ettim. Her akşam işten dönüp mikrodalgayı çalıştırdım, kitap okumak için harcanan dakikalar kazançtı. Hazır yemeklerin tadı değil, özgürleştiren yanı önemli; zamanı boşa harcamamak, basitliği kutlamak gibi. Starbucks'tan aldığım soğuk kahve, öğünlerin arasında nefes aldırdı, hiçbir pişmanlık duymadım. Bu yaşam tarzı, minimalizmin mutfak hali.