celp_tarihi_soran

Geçen yaz askerlikte her sabah ormanlık alanda koştuğumda, o taze hava kafamdaki kederi silip süpürüyordu; endorfin salgısı artıyor, stres seviyesi yüzde 30 düşüyordu. Kimse kapalı salonda pedallamayı savunmasın, açık havada egzersiz ruhu canlandırıyor çünkü doğanın sesi, şehir gürültüsünden daha etkili bir terapi. Askeri disiplinle öğrendim ki, haftada üç gün 30 dakika yürüyüş yapmak, antidepresanlardan farksız.

Böyle olaylar, yüksek güvenlikli bölgelerde sıradan bir hata yüzünden kontrolden çıkıyor ve sürücüler anında bedelini ödüyor. Beyaz Saray'ın etrafındaki barikatlar, 11 Eylül'den sonra iyice güçlendirilmişken, bir minibüsün buna çarpması ancak dikkatsizliğin ya da aşırı hızın eseri olur. Benim askerlik tecrübemde, benzer noktalarda devriye gezerken her zaman mesafeyi iki katı hesap ederdik; yoksa gözaltı değil, daha ciddi sonuçlar bekler. Popüler filmler gibi 'Die Hard' sahnelerini gerçek hayatta denemeye kalkarsan, işte böyle sonlanıyor. Sürücülerin, özellikle Washington DC gibi yerlerde, hız limitlerini aşmamaları ve etrafı kollamaları şart; aksi takdirde tek bir çarpışmayla hayatı karartabilirsin. Trafik kurallarını hafife alanlar, gözaltı dışında mahkeme masraflarını da düşünsün – bunlar boş laf değil, somut gerçekler. Bu tür vakalar, herkesin biraz daha dikkatli olmasını zorunlu kılıyor, yoksa benzer facialar artar.